Parafia św. Jadwigi
ul. Jeziorna 4, Lubstów,
62-610 Sompolno,
tel. 063 271 59 77
Proboszcz: ks. dr Lucjan Górniak
Senior: ks. kan. Stanisław Kasza
Odpusty: NMP Szkaplerznej (16 VII), św. Jadwigi (niedziela po 16 X), św. Barbary (4 XII)- tradycyjne uroczystości parafialne;
Porządek nabożeństw:
Niedziele i święta: 9.00; 11.30; 16.00;
Święta zniesione: 9.00; 11.30; 18.00;
Dni powszednie: 7.15 lub 18.00;
Parafia obejmuje miejscowości:
Lubstów, Błonawy (3 km), Bronisława (4), Młynek (2), Nowa Wieś (3), Płoszewo (4), Police (4), Zofia (3) - gm. Sompolno; Ignacewo (6), Pogoń (7), Pogorzele (7), Smólniki (7), Wierzelin (5) - gm. Ślesin.
Parafia Lubstów w 1884 roku liczyła 1650 osób
ZESPÓŁ KOŚCIOŁA PARAFIALNEGO P.W. ŚW. JADWIGI:
a) kościół, murowany z 1534roku, przebudowa prezbiterium w 1753 roku, bud. Herman Cygler, remont w 1971, 1992r. R.Z. A-80/77 z 1965r.
b) dzwonnica, murowana z 1758 r., bud. Herman Cygler, remont w 1971,1992, R.Z. A-80/77 z 1965r.
c) plebania z 1810 r., remont w 1980r., R.Z. A-112/697 z 1969r.
d) ogrodzenie z bramą, mur-kamień z 2 połowy XVIII w., remont w 1971 i 1992r.
e) domparafialny ul. Jeziorna 2, mur., z 1 połowy XIX w.
Grobowiec Rodziny Słubickich z 1888r. obecnie kaplica, R.Z. A-442/184 z1990r.
Lubstów leży nad jeziorem tej samej nazwy. Pierwsza wzmianka o tej miejscowości znajduje się w dokumencie z 1393 r. Miejscowość ta była zawsze własnością szlachecką.
Parafia pod wezwaniem św. Jadwigi Śląskiej istniała prawdopodobnie na poczatku XV w. Założyli ją dziedzice majątku Lubstów, którzy ufundowali jednocześnie okazałą, jak na owe czasy świątynię.
Kościół obecny zbudowano na miejscu poprzedniego w 1534 r. z fundacji Jana i Bartłomieja Lubstowskich w stylu późnogotyckim z wieloma elementami Renesansu. Restaurowany w 1753 roku (przebudowa prezbiterium) przez majstra murarskiego i cieślę Hermana Cyglera dla Rafała Radojewskiego ówczesnego dziedzica Lubstowa. W miejsce wieńczącej prezbiterium absydy postawiono ścianę prosta. W 1759 r. Rafał Radojewski zlecił odrestaurowanie całego kościoła zmieniając styl gotycki na barokowy. Pochodzący z tamtych czasów rokokowy wystrój wnętrza dobrze harmonizuje z zewnętrznym kształtem świątyni. Obok zbudowano dzwonnicę.
Szczyt elewacji zachodniej o falistym wykroju rozczłonkowany laskowaniem i trzema kondygnacjami uskokowych wnęk arkadowych, na osi portal ostrołukowy (obecnie w kruchcie) nad nim okna okrągłe i fragmenty fryzów z cegieł układanych na kant. Dach dwuspadowy kryty dachówką, w 1992 r. blacha. Kościół otacza murowany niezbyt wysoki parkan. Brama wyjściowa znajduje się w dzwonnicy, do której przylegają dwa niewielkie pomieszczenia. Całość murowana z cegły.
Naprzeciw kościoła znajduje się plebania zbudowana w 1810 r. Murowana otynkowana parterowa. Pięcioosiowa z wejściem ujętym w dwie wgłębne kolumny. Obok plebani w 1919 r. zbudowano organistówkę.
.