Wieś położona nad brzegiem jeziora Lubstowskiego (pow. 87,2 ha, głęb. maks. 7,0 m), około 7 km na południe od Sompolna, przy drodze przez Kramsk do Konina. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1393 r. Lubstów był zawsze własnością szlachecką. Na początku XIX w. funkcjonował tu obszerny folwark z gorzelnią i browarem. Lubstów w pierwszej ćwierci XVI w. był własnością rodziny Lubstowskich, herbu Leszczyc, czego dowodem są fundacje w miejscowym kościele. W 1539 r. bracia Jan (chorąży kaliski) i Bartłomiej (podkomorzy inowrocławski) Lubstowscy wystawili we wsi murowany kościół. W początkach XIX w. właścicielem Lubstowa był Feliks Głębocki, fundator odbudowanej po pożarze w 1809 r. plebani. Majątek odziedziczyli po kądzieli Tokarscy. Zofia z Tokarskich i Albin Słubicki byli założycielami zachowanej do dzisiaj rezydencji – pałacu i parku krajobrazowego. Ostatnim właścicielem wsi przed II wojna światową była rodzina Niemojewskich.
Neoklasycystyczny pałac z drugiej połowy XIX w. Jego projektantem był znany architekt - Stanisław Hebanowski (1820-98) - twórca m.in. gmachu Teatru Polskiego w Poznaniu.
Kościół wczesnorenesansowy – wzniesiony w 1534 r. Prezbiterium przebudowano w 1753 r. Elewację zachodnią zdobi szczyt o wykroju falistym, rozczłonkowany laskowaniem i trzema poziomami uskokowych wnęk arkadowych. Poniżej – w dobudowanej później kruchcie – znajduje się portal ostrołukowy. Wyposażenie wnętrza przeważnie rokokowe, m.in. trzy ołtarze z rzeźbami świętych i ambona. Zachowały się dwie płyty nagrobne z piaskowca: Jana Lubstowskiego z herbem Leszczyc (pierwsza połowa XVI w.) i Radojewskiego z herbami Ogończyk, Jelita, Abdank i Korzbok (renesansowa). Obok kościoła wznosi się dzwonnica barokowa z drugiej połowy XVIII w. Parterowa plebania, przykryta dachem naczółkowym wybudowana została w 1810 r.
Grób rodziny Słubickich
